« بسم الله الرحمن الرحیم »


در پزشکی هسته ای عمدتاً دو نوع آزمایش پزشکی برای تشخیص معضلات ریوی وجود دارد.

یکی اسکن ریوی تهویه‌ای است و دیگری اسکن ریوی پرفیوژنی نام دارد.گاهی به این

آزمایش‌ها بطور جفتی اسکن وی/کیو (V/Q scan) نیز اطلاق می‌شود.


اسکن ریوی پرفیوژنی

در این روش (pulmonary perfusion scan)، رادیوایزوتوپهایی را به فرد تزریق کرده، و پس 

از اینکه این مواد در سیستم گردش خون ریوی (pulmonary circuit) جریان پیدا می‌کند، 

چون خون در تومورها، بافت‌های ملتهب، و ترومبوزکمتر جریان دارد، از روی کمبود

شدت تریسرهای ماده رادیواکتیو در تصویر، متوجه مکان بافت‌های غیر طبیعی در شش‌ها 

می‌شویم.


اسکن ریوی تهویه ای

در این روش (pulmonary ventilation scan)، یک گازرادیواکتیو توسط فرد تنفس گردیده، و 

پس از اینکه این مواد در فضای داخل شش‌ها پخش می‌شود، تصویر تریسرهایآن مواد، 

اطلاعات خوبی راجع به فضاهای داخل شش‌هایی را می‌دهد که با مشکلات برونشی و یا

عارضه‌های کیسه های هوایی ششها مواجه‌اند.

از این روش معمولاً نیز برای ارزیابی کارکرد فعالیت شش‌ها قبل از عمل‌های جراحی نیر 

بکار برده می‌شود.